BUDI BISER, BISER BUDI

Antologija persijskog pesništva od 10. veka do naših dana Da su samo pesme Rumija ili pak Hafiza napisane na njemu, persijski jezik zasigurno bi bio jezik pesničke velesile. Dodamo li toj dvojici Firdusija, Sadija ili Džamija, antologiji nekog imaginarnoga svetskoga pesništva pribrajamo monumentalnu petorku koja je presudno oblikovala pesništvo matičnoga kulturno-povesnog bazena, ali čija je radijacija, jednako tako, na duhovnoj mapi svetskog pesništva, mimo političkih ili kulturalnih rampi, nedvojbena. To, nažalost, ne znači da domaći čitatelj o toj poeziji ima višak saznanja. Naprotiv, počesto u prevodu "iz druge ruke", odnosno s engleskoga ili drugih jezika, on dobija tek dvostruko posredovan pogled na nju. "Budi biser, biser budi" knjiga je koja s takvom praksom raskida. Ona je prevod izvornoga govornika, pogled savremenoga Iranca na čudesni kontinuitet jednoga jezika unutar desetak stoleća, ona je najraznorodniji i najobuhvatniji autorski izvid koji je, koliko nam je poznato, dosad sačinjen na hrvatskom i srodnim mu jezicima. Biserje persijskog stiha – među najdragocjenijim uzorcima unutar orijentalne književne tradicije – u knjizi prevoditelja i selektora Ebtehaja Navaeya nizano je s merom i ukusom za dugoveku scenu jezika, za njegove poetičke razlike, za njegove sržne motivsko-tematske interese. A knjiga koja se šeta stolećima stiha i duha, nema sumnje – književni i kulturni događaj prvoga reda. Ervin Jahić